شب‌ها برای من کابوسِ افکارِ مزاحم بود. اما حالا با اپیزودهای "جریان شب"، هنوز به نیمه‌ی مدیتیشن نرسیده، خوابم می‌بره. نوای ساز لاکوتا انگار دکمه‌ی خاموشیِ ذهن منه

ذهن من همیشه درگیر کدها و ددلاین‌هاست. رودا به من یاد داد که لازم نیست فکرم رو متوقف کنم، فقط کافیه مثل رود از کنارش رد بشم. صدای پیمان، دستور نمیده، فقط آرامش میده

«تا قبل از رودا، فکر می‌کردم مدیتیشن یعنی سکوت مطلق که برام سخت بود. اما ترکیبِ صدای باد در ساز لاکوتا با فضای ایرانی، من رو به یه دشتِ امن می‌بره. این تجربه شنیداری شاهکاره

همیشه فکر می‌کردم مدیتیشن کار سختیه و تمرکز بالایی می‌خواد. اما اینجا همه چیز "جاری" و ساده است. فقط کافیه هدفون رو بذاری و خودت رو به جریان بسپاری. ممنونم از این حس رهایی